DEDAŞ
sur yapı
  • 07.03.2015
Halit AÇAR

Halit AÇAR

Anne ve Baba Çocuğun Aynasıdır

Çocuğun ilk öğretmeni anne ve babasıdır,

Aynı zamanda sürekli öğretmenidir de...

Her anne ve baba birer öğretmen olduğuna göre, çocuğuna öğretme işini en güzel şekilde yerine getirmek,

Hayati ehemmiyetteki bu vazifenin kendilerinde olduğunu bilmek ve bilincinde olmak zorundadır.

Buna göre anne ve baba, tutum ve davranışları ile çocuklarına öğretme işine başlamalıdır. Zira anne ve baba, çocuğunun aynası durumundadır.

Çocuk, yakın çevresinde bulunan anne ve babasının davranış ve tutumlarını rol model olarak alır.

Anne ve baba, hangi davranışın nasıl bir etki yapacağını bilmelidir. Bunun için kendi çocukluklarına gitmeli, o dönemlerindeki öğrenme ve gelişim süreçlerini hatırlamalıdırlar ki, doğru ve iyi olanı çocuğa öğretmeli, yanlış ve kötü olanı yapmaktan imtina etmelidir.

Bu yaklaşım çok etkili olmakla birlikte yeterli olmayabilir. O nedenle Peygamber ve sahabelerinin yaşam kesitlerinden doğru olarak günümüze aktarılanları referans olarak almakta fayda olacaktır.

Söz gelimi, İslam Dininde ibadetler insan üzerine akil büluğ çağında farz olurken, Peygamberin, çocukları yedi yaşından itibaren namaz kılmaya zorlamayı öğütlemesindeki hikmeti anlamaya,

“Ağaç Yaşken Eğilir” atasözü ile insanın eğitiminin küçük yaşlarda mümkün olduğu, hafızaları ve kavrama yeteneklerinin henüz yıpranmamış olduğu için çocukların küçük yaşta kolayca eğitilebileceğinin öğütlendiğini anlamaya, Çocuk gelişim evrelerine ilişkin bilimsel saptamalara göre insanın kişiliğinin büyük çoğunlukla 12-14 yaşına kadar oturduğu bilgisi ışığında, büyümüş ve dünya meşgaleleri ile belleği yıpranmış, dikkati dağılmış insanın kolay kolay eğitilemeyeceği gerçeğini anlamaya çalışmalıdır.

Eğer, öğretim işinin nasıl yapılacağı bilinmiyorsa, çocuk psikologu, pedagogu veya öğretmenlerden destek alınmalıdır.

Şüphesiz her anne ve baba, iyi eğitilmiş, dinine ve toplumuna faydalı evlat yetiştirme arzusu içindedir. Ne var ki, insan yetiştirmenin bir süreç olduğu ve bunun tesadüflere bırakılmaması gerektiğine yönelik bir sorumluluk bilincine her anne ve baba varabilmiş değildir.

Unutulmamalıdır ki, içinde yaşanılan toplumun, düzen ve intizamla huzurlu yaşam iklimine kavuşması, ona katılan her yeni çocuğun iyi ve nitelikli bir insan olarak yetiştirilmesi ile mümkündür.

Hülasa, çocuğun iyi yetişmiş olmasının da kötü yetişmiş olmasının da müsebbibi anne ve babasıdır.

 

İyi yetişmiş çocuk anne ve baba için mutluluk ve huzur kaynağı, kötü yetişmiş çocuk ise dert ve keder kaynağıdır. 


MAKALEYE YORUM YAZIN
Habere Ait Yorum Bulunmamaktadır....

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.